Komisch beeld: zo’n grote slungel die als zich thuis door zijn ouders vast niks laat zeggen, omdat hij nu toch ‘volwassen’ is, maar als het erop aankomt de hete kastanjes toch liever door zijn vader uit het vuur laat halen. Blijkbaar heel normaal. Heeft je vader/moeder geen tijd of geen zin? Google dan gewoon even en haal van het web een mooi voorbeeld. Op de gok dat plagiaatcontrole op deze brieven nog niet wordt uitgevoerd.
Weg is het nut van de selectie waarmee universiteiten proberen goede, gemotiveerde studenten betere kansen te geven om te worden toegelaten tot gewilde richtingen of masters. Nu is het toch al ernstig de vraag in hoeverre de motivatie nog te meten valt bij een persoon die hiermee een bepaald doel wil bereiken. De meesten van ons weten vrij goed wat nodig is om gemotiveerd over te komen en kunnen dat op commando uit de kast trekken voor een vragenlijst of sollicitatiegesprek. Dat zegt verder weinig over wat ons werkelijk beweegt en voorspelt slecht of we in de studie of functie succesvol zullen zijn. Selectie op motivatie is dus waarschijnlijk een illusie, tenzij je motivatie afmeet aan over langere tijd behaalde resultaten, zoals met de aloude cijferlijst.
Ook niet zo grappig: dat ouders hier dus aan meewerken. Denk je nu werkelijk je kind te helpen door zo’n klusje voor hem of haar op te knappen? Wat voor goeds kan het hiervan leren? Niet veel; toch bezondigen dagelijks vele ouders zich aan deze praktijk. Ze schrijven werkstukken en spreekbeurten, en maken huiswerk. Geen wonder dat hun kinderen zich passief opstellen, dat leidt immers op de makkelijkste manier tot het beste resultaat?
Waarom doen zo veel ouders dit, terwijl ze kunnen raden dat het ongewenste effecten zal hebben? Misschien kunnen ze geen ‘nee’ zeggen en willen ze voorkomen dat hun kind lijdt. Of maken ze zich er gemakkelijk van af, omdat het zelf even doen veel sneller gaat dan je kind werkelijk te helpen door het met de juiste vragen op weg te helpen. Zo is een patroon snel geboren.
Collega-ouders, ik roep jullie op om het beste voor jullie nageslacht te doen door soms eens even NIETS te doen, door hen een grote dienst te bewijzen, hen los te laten en vanaf nu per direct hun EIGEN BOONTJES* TE LATEN DOPPEN! Het beste voorbeeld geef je hen door dit zelf ook consequent te doen. En vergeet niet van je rust te genieten.
*Voor alle duidelijkheid: dit betekent niet dat je niet meer voor je kinderen moet zorgen. Dat is je taak als ouder, jouw boontjes dus. Maar neem hen niet hun eigen werk uit handen. Dat is een vorm van diefstal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten